Red teaRs...*

Red teaRs...*

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Ύμνος των RISKERS


Ρισκάροντας ματώνεις μες σε χρώματα θλιμένα θυμώνεις το άδικο χτυπάς και το σκοτώνεις

Χαρά μίσος ξαφνικά αισθήματα σε παιδικές χαρές νεκρά κινούμενα μηδενικά

Νεκρική σιγή φασαρία μες τη σιωπή άσε με να χαθώ στο χάος να αποπροσανατολιστώ

αγάπη θα στάξω από τ χείλη βγαλμένοι από τ κόλαση ήχοι ματώνουν στα στήθοι

Πυροβολισμοί στων χρωμάτων την αναπνοή νεκρική σιγή ανθρώπινη πνοή

Στο καλός της αφροδίτης βυθίζομαι και κολυμπώ το μίσος ψάχνω να εκδικηθώ

απλά θα στο πω μπορώ να ζω να ζω μπορώ στο σκοτεινό φωτεινό φωτεινό σκωτεινο

χορό να κινιέμαι να να χαμογελώ με μαριονέτες να παίζω και να χοροπηδώ μπουνιά

στο μαχαίρι yo πέφτει χωρίς παλμό στην αγκαλιά του σθένους με ρυθμό εκπυρσοκροτώ

Δράμα σοφό αλήτης με στυλ ευγενικό παίζω στο πόλεμο κρυφτό ένα σ'αγαπώ πληρώνω και ζω

Μέσα στα σοκάκια πίνω το ψέμα απλήρωτο ταπεινό αίμα σε μπουκάλια με αλκοόλ

Ιδρώτας στον αγώνα σώμα χαράς πτώμα στα δίχτυα γκολ

Ένα περίστροφο με σφαίρες μοναξιάς με μιας χωρίς επιστροφή και ας χαθεί

Στο καζάνι με τη βροχή θα αναμυχθεί και θα γυρίσει να σου πει

Σταματά να διατάζεις ότι αγαπάς να σκλαβώνεις στο εγώ σου να σπρώχνεις

Αν με γνώρισες σε κάποιο νωχελικό σκωτεινο στο Πύργο στενό

θα σου χαμογέλασα και θα σου άφησα ένα ασπρόμαυρο ερωτηματικό

Αν είσαι κοπέλα και δεν με χαιρετάς μακριά μου να μείνεις να φύγεις

Αν είσαι φίλος αληθινός κρατήσου από τη αγάπη μας

Αν είσαι εχθρός γίνε ένα με τη στάχτη μας και μη παρακαλάς